«Η φιλοσοφία της κουζίνας είναι σαν του παιχνιδιού: αν δεν διασκεδάζετε, ξεχάστε τη.»

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Φτιάχνω σπιτικό τραχανά

Φτιάχνω σπιτικό τραχανά

Πόσο συχνά τον καλείτε στο τραπέζι σας; σας αρέσει ο γλυκός ή ο ξινός; με σιμιγδάλι ή με σπασμένο στάρι; πως τον προτιμάτε; σκέτο, με βούτυρο, με γάλα ή με τομάτα; τι τυράκι βάζετε πλάϊ του; φέτα, ξινομυζήθρα, κοπανιστή;
Ο τραχανάς είναι βασικό ζυμαρικό της ελληνικής κουζίνας. Θεωρείται το αρχαιότερο φαγητό, μαγειρεύεται από τα Βαλκάνια μέχρι τη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα, αναμφίβολα, διεκδικεί το τίτλο της χώρας με την μεγαλύτερη ποικιλία ειδών τραχανά και πιάτων που βασίζονται σ’αυτόν.
Γίνεται γλυκός ή ξινός, ανάλογα με το αν χρησιμοποιείται το γάλα φρέσκο ή μένει να ξινίσει. Γίνεται με αγελαδινό ή πρόβειο γάλα, το οποίο επηρεάζει τη γεύση και τα λιπαρά. Ο ξινός μπορεί να γίνει και με πρόβειο γιαούρτι.
Η μια επιλογή στο υλικό βάσης είναι το σταρένιο σιμιγδάλι ή το σταρένιο αλεύρι ή και τα δύο μαζί, γι’αυτό μπορεί να βρείτε τραχανά πιο άσπρο ή πιο κίτρινο. Δεν μπορείς να καταλάβεις τη διαφορά του ξινού και του γλυκού τραχανά μόνο με το μάτι. Και οι δύο μοιάζουν με τρίμματα ζύμης.
Η άλλη επιλογή στο υλικό βάσης είναι το σπασμένο σιτάρι (“χόντρος” στην Κρήτη) ή το πληγούρι, το οποίο χρησιμοποιείται όπως και το αλεύρι (σιγοβράζει στο γάλα, κόβεται σε κομμάτια, στεγνώνει και τρίβεται σε μικρότερα κομμάτια). Το πληγούρι είναι σπασμένο στάρι που έχει πρώτα βράσει. Κι αυτός γίνεται γλυκός ή ξινός, ανάλογα με το γάλα. Φτιάχνεται σε χοντρά ή πιο ψιλά τρίμματα και το σιτάρι φαίνεται.
Ο ξινός τραχανάς με στάρι, στην Κρήτη, λέγεται “ξινόχοντρος” και στεγνώνει σε “χεριές”, έτσι όπως αφήνουν πάνω του σχήμα τα χέρια που παίρνουν κομμάτια από το μίγμα για να το απλώσουν.
Στη Λέσβο, μεταμορφώνεται σε “κούπες” ή “χάχλες”, μικρές στρογγυλές πιτούλες με υπερυψωμένα πλαϊνά για να χωράει γέμιση (τομάτα, ρίγανη και φέτα, ψήσιμο 5 λεπτά στο γκριλ ή στη ψηστιέρα).
Ανά περιοχή προσθέτουν τα δικά τους ντόπια υλικά στη βασική ζύμη και κάνουν ηπειρώτικο τραχανά με μανιτάρια, θρακιώτικο τραχανά με σουσάμι και μπούκοβο, μακεδονικό τραχανά από πολτό κόκκινης πιπεριάς κλπ. Ο νηστίσιμος τραχανάς γίνεται με αλεύρι ή σιμιγδάλι και πολτό λαχανικών.

Υλικά

  • 1 κιλό πλιγούρι (χοντροκομμένο σιτάρι)
  • 4 κιλά γάλα πρόβειο
  • Λίγο αλάτι

Σε μια μεγάλη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το γάλα στους 60 με 70 βαθμούς και ρίχνουμε μέσα το πλιγούρι ανακατεύοντάς το συνέχεια, σε χαμηλή φωτιά. Για να το ανακατέψουμε χρησιμοποιούμε μια ξύλινη σπάτουλα έτσι ώστε να πιάνει καλά τον πάτο της κατσαρόλας για να μην κολλήσει. Το πλιγούρι ρουφάει το γάλα και σιγά σιγά γίνεται μια πηχτή μάζα. Σταματάμε το βράσιμο όταν πάψει να μυρίζει αλεύρι κι αρχίσει να μυρίζει πιο έντονα το γάλα. Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει. Στη συνέχεια το κόβουμε με το χέρι μας σε κομμάτια και το απλώνουμε στον ήλιο. Προσέχουμε να μην βγάζουμε τον τραχανά σε πολύ έντονο ήλιο ή κατά τη διάρκεια του μεσημεριού γιατί τότε χάνει το βούτυρό του. Κάθε μέρα τον τρίβουμε με τα χέρια μας κάνοντάς τον όλο και μικρότερα κομμάτια. Όταν στεγνώσει καλά τον φυλάμε μέσα σε πάνινα σακούλια μακριά από υγρασία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου